Fransız şair ve roman yazarı Francis Carco, bundan yaklaşık 100 yıl önce şöyle demiş:
“Yirmi yaşında şiirler yazıyorsanız, bu yirmi yaşında olduğunuzu gösterir, kırkında şiir yazıyorsanız, bu şair olduğunuzu gösterir.”
Güzel bir söz, üzerinde çok düşünülmüş olduğu Okumaya devam et →
Hep karşındakini anlamalısın!
Hep karşındakini dinleyebilmelisin!
Hep empati kurmalısın!
Hep anlayışlı olmalısın!
Karşındakiyle uyumlanmalısın!
Peki seni kim anlıyor? Seni kim dinliyor? Kim empati kuruyor, kim sana anlayışla yaklaşıyor, kim sana uyumlanmak için çaba harcıyor? Okumaya devam et →
Evet beyaz yakalı, bugün yüzleşmen gereken bir gerçekten bahsetmek istiyorum sana.
Sen kimsin? Kendini nasıl tanımlıyorsun? Seni en yakından tanıyan insanlara ve çok uzaktan tanıyanlara sorsak senin kim olduğunu, ne söylerler?
Eğer mesleğinse tanımının odak noktası, doğru yerde değilsin aslında. Okumaya devam et →
“Her iş ilanında en az … yıl deneyim istiyorlar. Yeni mezunum ben, nasıl deneyimim olabilir ki” haykırışının bir kaçış yolu olduğunu düşünüyorum. Onu oraya yazan insanlar hem yeni mezun olup hem de deneyim sahibi kişileri görüp de yazmıştır zira.
Bkz. burada görülmüşü var.
Bkz. burada yapılmışı da var.
Başlığım Türker Okay’a ve Modern Zamanlarda Zamansızlık yazısına ithaf edilmiştir. Saygılarımı sunarım. 🙂
Ben de yapıyorum, sen de yapıyorsun, o da yapıyor. Uzun zamandır görmediğiniz bir arkadaşınıza “hadi görüşelim” dediğinizde “ay şekerim çok yoğunum, aa bu hafta olmaz” cevabını duymayanınız var mı? Benim görüşmek isteyen arkadaşıma tam 27 gün sonrasına randevu vermişliğim var, gurur duymuyorum.
video burada, buyrunuz.
Geçtiğimiz hafta İK Blogger’ı arkadaşlarımın yaklaşık 2’şer dakika arayla paylaştıkları bir haber ilgimi çekti. Yaptığı tüm çalışmaları ilgiyle takip ettiğim PERYÖN (Türkiye İnsan Yönetimi Derneği) bu sene 21.’si düzenlenecek olan kongrede sonuçlarını açıklamak üzere bir İK Blog Ödülleri Yarışması düzenliyormuş.
Bu fikrin de diğer pek çok PERYÖN etkinliği gibi çok başarılı olduğunu Okumaya devam et →
Geçen hafta Don Peppers’ın Linkedin’den bir makalesini okudum. Marx’tan bugüne iş hayatında görevler, sorumluluklar ve çalışanların hayatlarına işin yansımasına dair birkaç kelam etmiş. Okuyunca benim de edesim geldi. Ne de olsa yıllarca boşuna o kadar Marx okumadık. 🙂 Ne öğrendin derseniz, asıl öğrendiklerimi okuduğumda değil, okuduklarımı yaşadığımda öğrendim derim… Bu yüzdendir zaten, “önce okul sonra iş değil de, önce iş sonra okul” teorisine Okumaya devam et →
Kişisel gelişim kitapları; bestseller listesinin olmazsa olmazı, biz bizınıs stayla okurların vazgeçilmezi, anlam itibariyle “kişisel gelişim” olmasa da olur, bkz. “secret”, bkz. “s*ktir et”, “iyi hissettirsin bana kendimi”, gece kabustan uyandığında yatağının kenarına oturup “korkma, geçti, yok bir şey, sabaha her şey düzelecek” diyen anne misali… Okumaya devam et →
Son dönemlerde birbirine benzeyen pek çok mesleki kavram girdi hayatlarımıza. Derinlemesine bakmayınca, “amaan hepsi aynı işte canıım” denilebiliyor, zira evet uzaktan bakınca çalışma yöntemleri aynı: Seans olarak gerçekleştiriliyor, bir hizmet veren bir de hizmet alan var, ve tabii ki Okumaya devam et →
Yok yok aslında sıkıldık da, biz İnsan Kaynakları çalışanlarının olmazsa olmaz özelliklerinden biri yaratıcılık olmadığından, genelde “olmasa da olur” oluyor.
selinyetimoglu.com