Dünyanın en başarılı kişilerini konuşurken her zaman en tepedekilerden bahsederiz. Oysa her başarılı iş insanının ardında onun programını yapan, organizasyonel gereklilikleri onun adına düşünen ve ihtiyaç durumunda iletişim ağlarını kuran bir asistan vardır.
Çoğu zaman göz ardı edilseler de pek çok şirketteki en gizli sırlardan yönetimin gelecek hamlelerine dek çok sayıda bilgiyi bilir ve Okumaya devam et
Hayatın genelinde mutluyum diyebilmek için iş yerinde mutlu olmanın önemli olduğuna inanıyorum. Türkiye, dünya ortalamasına baktığımızda en uzun çalışma saatlerine sahip ülkeler arasında. Hal böyle olunca eşimizden çocuğumuzdan daha fazla iş arkadaşlarımızla bir arada veya iş yerimizdeyiz. Başka bir deyişle uyanık olduğumuz vaktin çoğunu geçirdiğimiz iş yaşamında mutluluğu yakalayarak Okumaya devam et
8 Mart Dünya Kadınlar Gününün yaklaşması nedeniyle bu hafta kadınların iş yaşamındaki katkısının görünmezliğini ele almak istedim.
35 ülkedeki 24 farklı sektörden binin üzerinde firma ile yapılan bir araştırmaya göre cinsiyet çeşitliliği ile şirketteki üretkenlik arasında doğrudan bir ilişki var.
Örneğin, Batı Avrupa’daki telekomünikasyon şirketlerinde çalışan kadın oranı ile şirketin pazar değeri belirgin şekilde birbirine bağlı. Blau isimli telekom firmasında %10’luk kadın çalışan artışı ile firmanın pazar değerindeki %7’lik yükselme ilişkilendiriliyor. Okumaya devam et
Hiçbir iş mükemmel değildir ve muhakkak herkesin işiyle ilgili daha iyi olmasını isteyeceği noktalar vardır. Bazı kısımlarından şikayetçi olmak işinizde mutlu olmadığınız anlamına gelmeyebilir. Fakat aşağıdaki maddeler size tanıdık geliyorsa işinizde mutlu olmadığınızı söyleyebiliriz. Gelin mutluluktan önce biraz mutsuzluk üzerine konuşalım.
…
Yazımın devamını Harvard Business Review’a buradan giriş yaparak okuyabilirsiniz.
Bundan böyle her ay HBR blog’da yazacağım yazıların ilkinde iş yerinde daha mutlu olmanın sırlarını paylaşıyorum.
Keyifli okumalar. 🙂
Bildiğiniz gibi işimin önemli bir kısmı kariyer alanında koçluk ve danışmanlık yapmaktan oluşuyor. Birlikte çalıştığım kişilerin çoğu 30 yaş üstü olup en az 2-3 senedir aynı şirkette aynı pozisyonda çalışan kişiler. Kimi zaman daha vahim tablolar da oluyor elbette. Oldukça kurumsal şirketlerde 10 yıldır aynı pozisyonda takılıp kalan daha uç örneklerle de karşılaşılabiliyor.
İşten çıkarmalar bir süredir devam ediyor. Kiminle konuşsam “bir grup çalışan çıkarıldı” diyor. Şirketin sonraki adımlarından haberdar olan stratejik konumdakiler “bir grup daha çıkarılacak” diyor.
Ekonomik nedenli küçülmelerde her şirketin politikası farklı olabilir. Kiminde “son giren ilk çıkar” ilkesi uygulanır. Okumaya devam et
Geçtiğimiz hafta, şirketlerdeki açık ofis düzeninin neden verimsiz olduğuna dair yazmıştım. Bu kez ev-ofis çalışanlar için verimlilik konusunu ele alacağım.
Tam olarak 2,5 senedir evden çalıştığım için pek de tevazu göstermeden bu konuda bir miktar deneyimli olduğumu söyleyebilirim. Evden çalışma modeli, sınırları koymadığınız sürece yeryüzünün gelmiş geçmiş en verimsiz çalışma çabası olabilir. Bir kere orası tam olarak ev mi ofis mi, ne sizin beyninizde ne de Okumaya devam et
Son yıllarda işteki verimlilik üzerine sohbet ettiğim pek çok kişiden aynı şeyi duyuyorum: “Açık ofiste odaklanarak çalışamıyorum!” Açık ofisler, az metrekarede çok iş gücü çalıştırma isteğinin bir sonucu olarak ortaya çıkarken uydurulan kılıf “sürekli iletişim” olmuştu. Oysaki “yonca” da denen kübik masalarda aralarına 50 cm paravan koyulan kişiler birbirlerinin yüzünü görmek için ayağa kalkmak zorunda kalırken ortamın sesi dolayısıyla beynin yorulma hızı da her geçen gün katlanarak artıyordu. Dolayısıyla ortada ne iletişim kalıyordu ne de verim. Üstelik bu ortamların daha öfkeli bireyler yaratıp Okumaya devam et
İş hayatında her gün bambaşka müzakereler içinde buluyoruz kendimizi. Eğer satış gibi bir işimiz varsa ismi konmuş müzakerelere planlı bir şekilde girişiyoruz. Çoğu zamansa plansız ve isimsiz gelişiyor süreç. Orta yolu bulmak mı lazım yoksa dediğim dedik tutumu elden bırakmamak mı? Yumuşak yüzlü mü olmalı, “poker-face” mi? Ne zaman uzlaşmalı, taviz vermeye nerede başlamalı, ne olursa tartışmanın vakti gelmiştir, ne olursa kapıyı çarpıp çıkmalısınız…
Müzakerelerde kazanan tarafların yaklaşık %60’ı “Müzakere Sanatı”nı iyi bildikleri için kazanıyorlar.
Genelde 2 gün süren Müzakere Becerileri gibi eğitimler almak, iyi müzakereci tecrübeli profesyonellerin yanında pişmek, 8 hafta süren online Harvard Business School derslerinden almak Okumaya devam et
Bu sefer kariyer değişimi hikayemiz sevgili Serkan Uygur’un hikayesi…
Önceki kariyerinin içeriği neydi?
İlk iş hayatıma, Sanmod Tekstil’de muhasebe bölümünde çalışarak başladım. İlerleyen yıllarda, SMMM bürosunda ve ardından Teknosa Genel Müdürlüğünde Muhasebe departmanında çalıştım.
Artık yöneticilik becerisi denen, liderlik yetkinliği olarak beklenen şey: “höt höt” tarzı, dediğim dedik, sadece emreden direktif veren, dahil etmeden iş sonuçlarına göre yargılayan, sormadan kesip biçen “müdür”ler değil. Ve size bir sır vereyim mi? Bu değişim dün gece gerçekleşmedi! Oldukça uzun bir zamandır böyle bu. Terfi veya işe alım süreçlerinde kullanılan değerlendirme merkezlerinde, sorgulanan pozisyon yöneticilik yetkinliği gerektirdiği anda sorgulanmaya başlanan liderlik becerisi aslında koç yöneticilik veya koçvari yöneticilik dediğimizdir. Ve şimdi çoğu Y kuşağı olan astlarınızın da beklentisi ve ihtiyacı tam olarak bu yönde. Bir yönetici olarak onlara direktif vermek yerine koçluk yapmak bir işi en etkili yöntemle yapmalarını, kendilerine daha çok güven duymalarını ve inisiyatif kullanma becerilerini artırır.
Bu haftaki kariyer değişimi hikayesi, hayatıma ilk kez 17 yaşımdayken dershanede sınıf arkadaşım olarak giren, sonrasında dostluğumuzun Boğaziçi’nde devam ettiği, hatta İstanbul’un en harika manzarasına sahip yurtta oda arkadaşı bile olduğumuz sevgili Sibel’den geliyor. 🙂
Sibelcim, bize önceki kariyerinin içeriğinden bahseder misin? Okumaya devam et
selinyetimoglu.com 