Bugün size, aslında çok iyi bildiğiniz bir masal anlatacağım.

Bir zamanlar büyük bir ormanda, türlü türlü hayvanların yaşadığı bir köy vardı. Bu köyde herkesin kendi işi gücü vardı; kimisi odun toplar, kimisi yuvasını inşa eder, kimisi de meyve toplar, herkes ormandaki yaşam döngüsüne katkı sağlardı. Ancak, bir süredir ormanda bir sıkıntı baş göstermişti. Kaynaklar azalmış, kışın sert geçeceği söylentileri dolaşmaya başlamıştı. Bu nedenle, köyün lideri olan Bilge Baykuş, bazı hayvanları ormandan göndermeye karar verdi. Gerekçe ise, yeterince çalışmadıkları ve performanslarının düşük olduğu idi.

Köyden ayrılmak zorunda kalan bazı hayvanlar, bir türlü anlayamıyordu; yıllardır aynı işi yapıyorlardı, ne değişmişti de bir anda “yetersiz” görülmeye başlamışlardı? Ormanda artık işlerin eskisi gibi olmayacağını anlamaları uzun sürmedi. İçlerinden biri olan tilki, bu durumu enine boyuna düşünmeye başladı. Tilki, “Performans yüzünden köyden çıkarıldık ama gerçekte tek sorun bu mu? Yoksa değişen şartlara ayak uyduramadık mı?” diye kendi kendine sordu.

Bir gün tilki, ormanın başka bir bölgesinde yaşayan Kurnaz Kaplumbağa’yı görmeye gitti. Kaplumbağa, ormanda bilgece kararlar vermesiyle tanınırdı. Tilki, onun kapısını çaldı ve ona yaşadığı durumu anlattı. Kaplumbağa dikkatle dinledi ve derin bir nefes aldıktan sonra, “Bak Tilki,” dedi, “Senin gibi birçok hayvan buraya geliyor, hepsi de performanslarının yetersiz olduğu söylenerek köyden gönderildiklerini düşünüyor. Ama mesele her zaman performans değil. Bazen köydeki koşullar değişiyor, bazen de biz gazdan ayağımızı çekip işler sarpa sarıncaya dek hatamızı fark etmiyoruz.”

Tilki merakla sordu, “Peki o zaman ne yapmalıydık? Köyden atılmamız kaçınılmaz mıydı?”

Kaplumbağa gülümseyerek cevap verdi, “Kariyerin, bir iki aylık değil, uzun bir yolculuk, tıpkı ormanda yürümek gibi. Yolda ilerlerken ayağını frene bastığında veya yanlış yola saptığında bunu fark etmeli ve ona göre yönünü düzeltmelisin. Ama çoğu dostumuz, durumu bu noktaya gelene kadar fark etmiyor. Eğer biraz daha erken, kırmızı bayrakları görüp, kendilerine dışarıdan bir gözle bakmayı öğrenebilselerdi, belki de yollarını değiştirebilirlerdi.”

Tilki başını salladı ve düşündü, “Demek ki, yola çıkmadan önce rehberlik almak gerekiyormuş. Yalnızca performansı iyileştirmek değil, aynı zamanda yoldan sapmadan ilerlemek için…”

Kaplumbağa son olarak ekledi, “Her şey zamanında, dostum. Eğer işler raydan çıkmaya başlıyorsa, hemen harekete geçmek gerek. Kendine dışarıdan bir ayna tutmak, bazen en iyi yatırımlardan biridir. Böylece köyden ayrılmak zorunda kalmazsın, belki de yeniden ormandaki yerini bulursun.”

Tilki, Kaplumbağa’ya teşekkür etti ve ormana geri dönerken, bu öğütleri kafasında taşımaya başladı.

Bu hikayeyi okurken ne düşündünüz?

En çok hangi hayvana kendinizi yakın hissettiniz?

Son 1 yıl içinde benden koçluk almaya başlayan danışanlarımın bir kısmı performans nedeniyle işten çıkarılmış beyaz yakalılar.

Elbette “performans nedeniyle” işten çıkışının yapılmasının tek sebebi her zaman gerçekten “performans” olmayabiliyor.

Ancak önceki yıllara kıyasladığımda ve oransal olarak baktığımda, artan ekonomik kaygılarla da birleştirince danışanlarım arasındaki bu yoğunluğun sebebini çok iyi anlayabiliyorum. Mecbur kalınca koçluğa yani kendi kariyerine yatırım yapmaya yöneliyor bazı kişiler.

Oysaki kariyer 3-5 günlük veya 3-5 aylık bir süreç ile kısıtlanamayacak kadar uzun bir yolculuk. Mevzu işten çıkarılma raddesine gelmeden önce koçluk almak, veya farklı kaynaklarla kendine yatırım yapmak, işlerin farklı şekilde ilerlemesini bazen sağlayabiliyor. Bu şekilde “beklenenin altında” performans notu aldıktan sonra 12 seanslık koçluk çalışması ile terfiye döndürdüğümüz örnekler mevcut. Yeter ki, “iş işten geçmeden”, “yumurta kapıya dayanmadan”, “her şey için çok geç olmadan” aksiyona geçebilelim.

Haydi itiraf edelim, iş yaşamında hepimiz yılın 52 haftası maksimum performansla çalışmıyoruz. Zaman zaman gazdan ayağımızı çektiğimiz hatta ayağımız frende ilerlediğimiz de oluyor. Bazense yanlış vitesteyken gaza yüklenip işleri berbat edebiliyoruz.

Eğer bu süreç çok uzun sürerse içinde bulunduğumuz kapitalizm çarkları çoğu zaman bu düşük performans dönemlerini tolere etmiyor. Bazı kırmızı bayrakları gördükçe ya yeniden gaza yüklenmeli, ya da zaten maksimum gücümüzle çalıştığımızı düşünmemize rağmen işler istediğimiz şekilde sonuçlanmıyorsa, en hızlı şekilde kariyerimize yatırım yaparak dışarıdan bir gözün performansımıza ayna tutması için profesyonel koçluk desteğini gündeme almalıyız. Bazen sadece verimli çalışmayı bilmiyor, zamanımızı iyi yönetemiyor veya ilişki yönetiminde politik yaklaşıma dair düşük farkındalıklı olabiliyoruz.

Kabaca bir hesap yaptığımızda, işsiz kaldığımızda yaşayacağımız ekonomik belirsizlik ve maaşsızlık problemini yaşamamak adına, kırmızı bayrakları hissettiğimizde ortalama 10-15 günlük kazancımız karşılığında uzun vadeli bir kariyer koçluğu alabilir, neticesinde de tren raydan çıkmadan kontrolü yeniden elimize alabiliriz. Belki de tek ihtiyacınız, ilişki yönetimini daha stratejik ve vizyoner bir yerden ele almaktır.

Nihayetinde elde edilen huzur ve kendine güven sayesinde verdiğiniz emeğe değiyor, benden hatırlatması…

Bu konu hakkında bir diğer plan da iş arayışını hızlandırmak veya gelen teklifleri değerlendirmek olabilir. Bunun için eskilerden bir videomu yeniden hatırlatmak istiyorum.

Faydalı olması dileğiyle.