Bu haftanın Kariyer Değişimi Hikayesi, ortak bir arkadaşımızın bizi tanıştırmasının ardından hem iş ortağı hem dost olduğumuz sevgili Esin Aybar’dan geliyor.Even though it is not common in Turkey, some companies can require reference letters for job applications, like almost all academic programmes including “2 reference letters” in required documents list for applications. At this point, both students and professionals start to think “how and from whom I will get this reference letter”. My advice is, if you are in academic life, it is best request it from the academic in the highest position who also knows about you. It similarly applies to professional life, it would be the wisest to request it from a manager having the highest title or largest network, again who also knows about you. Okumaya devam et
Bu haftaki Kariyer Değişimi Hikayesi, sevgili Müge Arı Şenikoğlu’ndan…
Önceki kariyerinin içeriği neydi?
Kurumsal kariyer hayatıma İnsan Kaynakları – İşe Alım tarafında danışmanlık firmasında çalışarak başladım. Daha sonra yine İnsan Kaynakları alanında şirket tarafına geçerek Akbank İşe Alım ekibinde devam ettim. Son olarak, Ericsson’da Orta Doğu İşe Alımları için destek verdim.
Şimdiki kariyerinin içeriği ne?
Şu an Maslak’ta kişiye ve kurumlara özel butik çiçek tasarımı hizmeti sunan bir dükkanım var. Okumaya devam et
Bugüne kadar Bankacılık’tan İlaç’a, Telekom’dan Üretim’e dek neredeyse tüm sektörlerden ve hemen hemen her departmandan, hatta zaman zaman başka ülkelerden adayları Assessment Center’a hazırladım. Kimi terfi etmek için, kimiyse işe alım sürecinin bir aşaması olduğu için değerlendirme merkezi uygulamalarına katılmak zorundaydı. Sürece hazırlanmasına kişiye özel prova yaparak katkı sağladığım adayların tamamının süreci olumlu tamamlandı. Çünkü değerlendirme merkezinde Okumaya devam et
Son zamanlarda çevremde git gide daha fazla kişiden kariyer değişikliği isteği duyuyorum ancak cesaretsizlik nedeniyle hep mutsuz olduğunu düşündükleri hayatı yaşamaya devam ediyorlar. Bu nedenle cesur adımlar atarak hayalinin peşinden giden arkadaşlarımdan hikayelerini bir röportaj şeklinde aktarmalarını rica edeceğim bir yazı dizisi hazırlayarak blogumda paylaşmaya karar verdim. İlk röportaj sevgili Tolga V. Hancı’nın hikayesi.
İlham olması dileğiyle, keyifli okumalar…
Önceki kariyerinin içeriği neydi? Okumaya devam et
There is a common complaint I often hear from my friends who are working in Human Resources department and observe in companies from different sectors: “nobody likes us”. If you are reading this article as a Human Resources professional, you know the feeling. On the other hand, if you’re a professional from a different department, I am pretty sure you have some thoughts like “but you are like this, you act like that”. Maybe it is hard for you to believe but we have actually different tasks than wearing fancy clothes and walking on the plaza halls, having fun (!) with asking insulting questions to candidates during interviews, giving payroll/workpapers, organizing company dinners once in a while, gossiping about other employees and enjoying (!) low performance levels. Okumaya devam et
Geçen hafta Harvard Business Review’da bir yazı yayınlandı. Kabir Sehgal tarafından kaleme alınan yazının başlığı ”Neden aynı anda (en az) iki farklı kariyeriniz olmalı?” ve yıllardır savunduğum, hatta savunmanın yetmediği üstüne bir de yürüdüğüm kariyer yolunun avantajlarından bahsediyordu. Yazıyı paylaştığımda sosyal medyadan gelen tepkileri görünce bu konunun, pek çok kişinin derdi olduğunu gördüm. Aslında bugüne dek çalıştığım danışanlarımdan ve mutluluk atölyesine katılan kişilerden de duyduğum bir ihtiyaç bu. Pek çok kişi, şu anda yaptığı şeyden memnun olmadığını biliyor fakat ne yapması gerektiğini veya nasıl yapacağını bilemiyor.
ManpowerGroup tarafından yapılan ve 43 ülkeden 18.000 işverenin katıldığı Yetenek Devrimi (The Skills Revolution) araştırmasına göre istihdam piyasasının geleceği parlak görünüyor. Araştırmaya göre, her beş işverenden biri (%19), geleceğin iş dünyasına adapte olunabildiği takdirde teknolojik gelişmelerin iş imkânlarını artıracağını, her 10 işverenden altısı (%64) ise çalışan adaylarının doğru becerilere sahip olması ve öğrenmeye, uygulamaya ve adaptasyona hazır olması halinde çalışan sayısını aynı tutacağını ya da artıracağını belirtiyor. İşverenlerin %90’dan fazlası ise Okumaya devam et
Google’ın eski CEO’su Eric Schmidt, hayatında aldığı en iyi tavsiyenin “koçluk almak” olduğunu söyler.
Bill Gates’e göre, herkesin mutlaka bir koçu olmalıdır.
Önemli yatırımcılardan Fred Wilson ise, özellikle ilk kez yönetici koltuğuna oturanların koçluk desteği almasına yönelik prosedürler geliştiren firmalara yatırım yaptığını söylüyor.
Bilinmezlikleri genellikle sevmeyiz, hatta onlardan korkarız. Bu nedenle sürekli bir şeyleri bilmek ve kontrol etmek isteriz. Ancak “aşırı kontrolcülük” alışkanlığı kişiyi mutsuz eden bir unsur. Hayatımızdaki kişileri, olayları ve sonuçları, hatta bazen meteorolojiyi bile kontrol etmek istiyoruz. Kontrol davranışı bir noktaya kadar iyidir, bizi tehlikelerden korur. Ancak aşırı kontrol de hayatımıza ciddi anlamda zarar verebilir. Nasıl mı?
Bugün üniversite öğrencisinden tecrübelisine kadar çoğu kişinin kariyer hedefi “yönetici olmak”. Yöneticilik, çalışma hayatının yaklaşık ilk 10 yılındayken bakıldığında “zirve” olarak görünen bir “ara istasyon”. Yönetici olmak, maalesef kimliğimizin unvanlarla belirlendiği bu kapitalist dünyada önemli bir hedef. Herkes bir yönetici olmak için gerekli adımları atmaya çalışıyor fakat çok az kişi iyi bir yönetici olmak için gerekli adımları biliyor, merak ediyor veya o adımları atıyor. Bir sabah uyanıyor ve yönetici olmuş. Bu aslında yepyeni krizler, çözülmesi gereken yepyeni sorunlar ve yönetilmesi gereken bambaşka bir organizasyon anlamına geliyorken, çoğu zaman kişiler bu sürece özel bir hazırlık yapmıyorlar, doğal yetenekleri varsa ne mutlu, yoksa şimdi uğraş dur bakalım. Okumaya devam et
selinyetimoglu.com 