Yıllar önce, Sait Faik Abasıyanık’ın bir sözünden bahsetmişti bir arkadaşım, üstad yazma sebebini açıklamak için söylemiş: “Yazmasaydım ölürdüm”.
Yaklaşık 5 aydır bu blogta genellikle İnsan Kaynakları, en temelde ise iş hayatı hakkındaki fikirlerimi, vakit ayırmanın değeceğini düşünüp okuyanlarla paylaşıyorum. Yazmasaydım ölür müydüm? O kadar dolu olduğumu sanmıyorum, ama Okumaya devam et →
Forbes’ta okuduğum bu makale üzerine düşününce bir kez daha gördüm ki, gerçekten iş hayatı fazlaca dinamik bir ortam. Yapılan işlerden iş yapış biçimlerine, sektör öncüsü şirketlerden çalışanlardan beklenen yetkinliklere dek her şey hemen her yıl değişiyor, güncelleniyor.
Bugün iş görüşmelerinde adaylarda bulmak istediklerimizle 5 yıl önceki mülakatlarda aranan nitelikler aynı Okumaya devam et →
Ekip çalışmasının, müşterinin, ortak çıkara yönelik yapılan çalışmaların, belki de kısaca iş hayatının hemen her kısmında fikir paylaşımında bulunmak, belirli konularda ilerleme sağlamak veya sorunlara çözüm bulmak amacıyla bir araya gelinen toplantılar yapılır.
Hatta bazen fazla sık Okumaya devam et →
Bilindiği gibi dünyaca ünlü birçok giyim markasından teknoloji firmasına kadar pek çok üretici firma fabrikalarını Çin’de kuruyor. Ucuz işçiyle maliyeti düşük “Çin malı” üretim yaptırma amacıyla kurulan bu fabrikalar ünlü markaların mutfakları aslında. Tüketiciye maliyetinin binlerce katına satış yapan bu markalar, çalışanların çalışma koşulları konusunda çıkan haberleri kaçamak yanıtlarla geçiştirmeye çalıştıklarındaysa durum daha da kötüleşiyor.
Alman fotoğrafçı Michael Wolf Çin’deki Okumaya devam et →
Haftasonunda Bosphorus Conferences tarafından düzenlenen Kurumsal İletişim ve İnsan İlişkileri Yönetimi Sempozyumu‘ndaydım, hem konuşmacı olarak hem de yetişebildiğim oturumlarda katılımcı olarak.
Sürekli CV hazırlayarak bir yerlere iş başvurularında bulunup o başvurulara cevap gelmesini beklerken geçen süre, iş arayışında olanların stresini her dakika biraz daha artırıyor. Özellikle halihazırda işi olmayanlar için bu sürecin birkaç ayı bulması, hem gelecek konusundaki belirsizlik hem de maddi açıdan yaşanan sıkıntıyla birlikte gerçek bir kabusa dönüşebiliyor.
Her ilana, ilgimizi çeken her şirkete başvurularda Okumaya devam et →
Bizimki gibi gelişmekte olan ülkelerde kadınları iş yaşamına dahil edebilmek için fazladan harcanan gözle görünür çaba son yıllarda iyice öne çıkmaya başladı. Bunda “sosyal sorumluluk kaygısı”nın da etkisi vardır tabii ancak Türkiye’de yaklaşık olarak Cumhuriyet’in kuruluşundan bu yana kadını hapsolduğu evden çıkarma, sürekli ezildiği kadın-erkek eşitsizliğinde sahip olduğu değeri artırabilme gibi Okumaya devam et →
Son birkaç yıldır kurumlarda eski disipliner yönetim anlayışı yavaş yavaş silinmeye başladı. Bunda Y kuşağının iş hayatına girmesinin etkileri elbette yadsınamaz. Eskiden sıkça karşılaştığımız o “önce emret sonra kontrol et” liderlik anlayışı çöp oldu ve iş hayatında güncelleme gerektiren pek çok alışkanlık var.
Business News Daily‘nin yapmış olduğu ve 304 kişinin katıldığı araştırmanın sonuçlarına göre, kurumunda rahatça siyaset konuşabilenler şirketlerine daha bağlı oluyorlar. Yani çalışan bağlılığının (örgütsel bağlılık) yepyeni bir kriteri daha bulundu!
Türkiye’deyken müzik dinlemek için kullandığımız birçok platform, telif hakları sebebiyle yurtdışında dinlenemiyor. Müziksizliğin acısı içinde kıvranırken bir arkadaşım beni Spotify ile tanıştırdı. Birçoğumuzun aşina olduğu Lastfm gibi bir arşiv ve yayınlama sistemine sahip diyebilirim kısaca. Bir pazartesi sabahı ofiste Spotify’ın benim için seçmiş olduğu şarkıları dinleyerek çalışırken Smiths’in “Heaven Knows I’m Miserable Now” isimli parçası çalmaya başladı ve “İşte, iş yaşamının tanımı!” dedim kendi kendime.
Geleceğe dair hedeflerimden biri de İnsan Kaynakları alanında akademik çalışmalar yaparak örgütsel bağlılık (çalışan bağlılığı) konusuna odaklanmak. İK’ya dair pek çok konu ilgimi çekerken örgütsel bağlılık konusunu daha fazla “olmazsa olmaz” olarak görüyorum.
Kimileri hiç hoşlanmasa da içinde bulunduğumuz kapitalist düzen daha uzun bir süre devam edeceğe benziyor. Bu düzen içindeyse şirketler sadece tüketim toplumu için değil, aynı zamanda kurum Okumaya devam et →
2. Bumerang Ödülleri’nin ilk 3’e kalan finalistleri açıklandı ve ilk 10’daki bloglar için heyecanlı bekleyiş sona erdi. Kimini mutlu, kimini mutsuz eden sonuçlarla ilgili elbette her yarışmada olduğu gibi şaibeler, olumsuz yorumlar, dedikodular devam ediyor. Ancak bir kazananın olduğu her yerde en az bir de kaybeden olacağı düşünülürse, Okumaya devam et →
selinyetimoglu.com