17 milyonluk bir şehir… Plazalara tıkılan onbinlerce insan… Mesai saatleri içinde dışarıda akıp giden hayatlar… Sosyal sorumluluk; başka bir deyişle hayata karşı sosyal olarak bir sorumluluk hissetme…
Tüm bunlar bir araya gelince her ay banka hesabına onbinlerce TL yatan insanlar hayatlarında bir türlü dolduramadıkları o boşluğu daha bir güçlü hissediyorlar. Boşluğu parayla dolduramayacaklarını, Okumaya devam et →
Başlığım Türker Okay’a ve Modern Zamanlarda Zamansızlık yazısına ithaf edilmiştir. Saygılarımı sunarım. 🙂
Ben de yapıyorum, sen de yapıyorsun, o da yapıyor. Uzun zamandır görmediğiniz bir arkadaşınıza “hadi görüşelim” dediğinizde “ay şekerim çok yoğunum, aa bu hafta olmaz” cevabını duymayanınız var mı? Benim görüşmek isteyen arkadaşıma tam 27 gün sonrasına randevu vermişliğim var, gurur duymuyorum.
Küçük bir Karınca her sabah erkenden işine gelir ve neşe içinde çalışmaya başlardı…
Çok çalışır. Çok üretir… Ve bunları keyif içinde yapardı.
Patronu Aslan, Karınca’nın başında yöneticisi Okumaya devam et →
Bazen kendimizi köşeye sıkışmış hissediyoruz. Kimi zaman gerçekten önemli konularda umutsuzluğa kapılırken, kimi zaman da aslında çok basit şeyleri önemseyerek büyütüyor, büyüttükçe de daha çok önemsiyor ve kendimize bir kısır döngü yaratıyoruz. Sonra o kısır döngü içinde kafesindeki tekerlekte dönüp duran bir hamster misali kendi içimizde koşuyor, zihnimizde bir yere varmaya çalışıyor ve varamadıkça da umutsuzluğu doğuruyoruz.
Ve ben hayatta en çok katı tutumlulardan korkarım…
Ak dediğine kara diyenleri düşman belleyen, düşman bellediğine ölümüne savaş açan, gözü kara savaşçılar var her yerde…
selinyetimoglu.com