Ve neden “Beni araya alamaz mısınız?” taleplerinize olumsuz karşılık veriyorum?

Bu yazıda hem biraz iç dökmek hem de detaylıca açıklama yapmak istedim. Daha önce LinkedIn’de yaptığım bir paylaşımda aynı gün gelen “Bu hafta değerlendirme merkezine gireceğim beni araya alamaz mısınız?” türünde mesajlarla ilgili bir yakarışım olmuştu. Bu sefer biraz daha detaylıca açıklamak istedim.

Pandemi öncesinde de teknolojiden faydalanarak online uygulanabilen değerlendirme merkezleri artık çoğunlukla sanal ortamda yapılıyor. Eğer online değerlendirme merkezine katılacaksanız özellikle dikkat etmeniz gereken bazı püf noktalar var.

Görüşmeden önceki hafta içinde:

Değerlendirme merkezi (assessment centre) süreçlerine katılacak adayları hazırlayışımın 6 yılı geride kaldı. Öncesinde kurumlarda İnsan Kaynakları tarafında değerlendirme merkezlerini uygulayan ve yorumlayan kişiyken profesyonellik gereği adaylara tüyo veremiyor, onları rahatlatmak için standardı bozacak hiçbir yönlendirmede bulunamıyordum. Onlar da yaşadıkları esas kaygıları bana rahatça açamıyorlardı. Ancak bu 6 yılda binlerce kişiyle çok daha samimi şekilde konuşup birlikte çalışma fırsatım oldu. Değerlendirme Merkezi ve Mülakatlarda %100 Başarı kitabımı okuyanlardan gelen geribildirimlerle de öğrenmeye devam ediyorum. Tüm bunları bir araya getirdiğimde bazı hataların çoğunluk tarafından yapıldığını söyleyebilirim. Bu hataları sizin de yapmamanız için 5 başlık altında toplamaya gayret ettim:

Çoğumuz bu yaşa gelene dek zaman zaman birilerini örnek almışızdır.

O kişi bir davranışıyla kalbimizi kazanmıştır, örnek almışızdır.

Bir derdimizi çözmemize destek olmuştur, örnek almışızdır.

Bazen kişisel olarak tanımadığımız ama bulunduğu yeri ve olduğu kişiyi takdir ettiğimiz birisidir, örnek almışızdır.

Son zamanlarda Instagram’da anlık olarak paylaştığım ilgi çekici podcast’leri toparlayıp burada da paylaşmak istedim. Ben podcast’leri Spotify üzerinden dinliyorum ancak diğer platformlarda da bulunduğundan link vermiyorum. Beğendiğiniz başlıkları kendi kullandığınız platformdaki arama kutusuna yazarak ulaşabilirsiniz.

Artık 2022’deyiz. Bu da demektir ki 10 yıldır bu blog aracılığıyla ulaşabildiğim, kelimelerimin dokunduğu sizlerle güzel haberleri büyük bir heyecan ve hevesle paylaşıyorum.

Bugün yepyeni bir haberle geldim. İlk İngilizce kitabım “The Little Book of Job Hunter” okuyucusuyla buluşmaya hazır.

Bir aydır beklediğim, heyecanla kaydolduğum etkinlik bu hafta gerçekleşti. Avrupa’nın en büyük iş etkinliği olarak duyurulan fuarın seminerler tarafında konuşmacı listesini gördüğümde hakikaten heyecanlandım. Bir taraftan da gerildim çünkü aynı anda konuşmacıların konuşma yaptığı 14 ayrı salon ve üzerine bir de her biri 1’er saat süren masterclasslar vardı. Kendime “katılmak istediğim konuşmalar” listesini yaptıktan sonra aynı anda sadece tek bir yerde olabileceğim için çok sayıda konuşmayı elemek zorunda kaldım.

Değerlendirme merkezine girenlerin en sık karşılaştığı uygulamalardan biri de rol oyunları. Bu sürece girecek adayları hazırlarken en fazla bu aşama için heyecanlandıklarını ve gerildiklerini görüyorum. Rol oyunları içinde göstermeniz beklenen bazı kritik iletişim becerileri var. Bunlar arasından en fazla zorlanıldığına şahit olduğum 3 beceriyi rol oyunlarında nasıl gösterebileceğinizi paylaşacağım.

İş mülakatları kariyer yaşamının belki de en zor ve stresli süreçlerinden bir tanesi. Bu stresi doğru yöneten adaylar kendilerini çok daha doğru ifade ederek istedikleri işe alınma şansı elde edebiliyorlar. Bugüne dek yaptığım işe alım mülakatlarında ve mülakat prova çalışmalarında en sık karşılaştığım birkaç önemli hataya değineceğim.

İşveren markasının ne olduğuna dair anlatımlar yapılırken genellikle en fazla, yeni adayları çekmek için dışarıdan işverenin nasıl algılanıldığına odaklanılıyor. Oysaki içerideki çalışanların bağlılığı işveren markasının biraz daha ağırlıklı olan odak noktası olmalıdır. İçerideki çalışanlar bağlı değilse, dışarıdan güçlü adayları içeriye çekmenin anlamı da pek olmuyor, hatta bir de turnover oranlarını artırdığı için kaş yaparken göz çıkarılabiliyor. O nedenle işveren markasına odaklanan kurumlar için öncelikli odak noktası çalışan bağlılığı olmalıdır.

Blogumun 9 yıllık tarihindeki en uzun ayrılığı yaşadık. İlk kez bu kadar uzun bir zamanı hiç yazmadan geçirdim. Aklım her ne kadar buralarda olsa, yüreğim hep yazmak istese de hayatın getirdikleri dolayısıyla bu sakinliğe erişip de yazacak zihne kavuşamadım. Şimdiyse işler biraz daha yoluna girdi ve oturup gelişmeleri anlatabilirim. 🙂