Çevremde çok fazla kişiden değiştirmek istedikleri şeyleri duyuyorum. Hayatını, şehrini, işini, sevgilisini, sevgilisinin karakterini, yöneticisinin karakterini, gelir düzeyini, performans hedeflerini, yaşam tarzını, kilosunu vs… Herkes bir şeyleri değiştirmek istiyor, kendince olumlu yönde. Fakat bunu isteyenlerin çok az bir kısmının gerçekten bu değişimi yaratmak için somut bir şeyler yaptığını görüyorum. Koçluk almak isteyen kişiler bu değişim isteğiyle geliyorlar ve bir kısmı, ilk seansa başlarken koçunun elindeki sihirli değnekle tüm dünyayı toz pembe bir görünüme dönüştüreceğini sanıyor.
Category Archives: Hayata Dair
Plazalardaki Her Ağır Abinin Mutlaka Öğrenmesi Gerekenler
Geçtiğimiz hafta Linkedin’de bir fotoğraf gördüm. Ofis duvarında yer alan sarı bir kağıdın fotoğrafı, kağıttaki not “It’s ok to…” diye başlıyor ve neleri yaparsak ölmeyeceğimizi çok basit bir dille anlatıyordu. (Yazının en altında)
Her toplantıda her konferansta şu sıralar denk geldiğimiz sadeleştirme mevzusuna çok iyi bir örnek. Zira gözlemlediğim kadarıyla, sadeleştirmeden bahsetmeyi çok seviyoruz fakat sadeleştirmeye aynı sıcakkanlılıkla yaklaşamıyoruz. Bunun birkaç sebebi olabilir elbette. Bence en muhtemel sebep, beyaz yakalılar olarak ağır abi olma gerekliliği duymamız. “Ağır abi” terimi yanlış anlaşılmasın sexist bakış açımı uzun zaman önce park edip yoluma devam ettiğimi düşünüyorum. Hani kitaplarda dizilerde karşımıza çıkan, her yeniliğe karşı çıkıp geleneklerini sürdürmek Okumaya devam et
Mutluluğun Formülü Çok Açık!
Eleman.net’in anketine katılan 12 bin 631 katılımcının yüzde 32,2’si “Sizce mutluluğun kaynağı nedir?” sorusuna “Güven ve huzur ortamı içinde yaşamak” yanıtını verdi. Mutlu bir aile ortamına sahip olmanın mutluluğun kaynağı olduğunu söyleyenlerin oranı yüzde 19’a yaklaşırken, iyi bir işe sahip olmak diyenler de benzer bir orana ulaştı. Sağlık bir yaşam sürmek ve yüksek gelir imkanına sahip olmak yanıtları yüzde 10’un üzerinde karşılık bulurken, “itibar sahibi olmak” yüzde 2,6 ile en düşük orana sahip yanıt oldu. Okumaya devam et
Pozitif Psikolojinin gücü adına: #100mutlugun yolculuğuna çıkıyorum!
Yaklaşık 3,5 ay sürecek ve 1 gün bile ara vermeden mutlu olacağım bir yolculuğa çıkmak üzereyim, bana yol arkadaşı olmaya var mısınız?
- Korkmayın, ailenizi sevdiklerinizi bırakmanız gerekmiyor, hatta alın onları da getirin bu heyecanlı tecrübeye ortak olsunlar.
- Korkmayın, işinizi gücünüzü bırakmanız gerekmiyor, hatta işinizi de katın bu yolculuğa, iş yerinde masanızı, şirket arabanızı, iş arkadaşlarınızı ve en mühim toplantılarınızı da getirin yanınızda.
- Korkmayın, kendinize ve sevdiklerinize ayırdığınız vakti kısıtlamanız gerekmiyor, hatta tüm o vakitleri de toplayıp koyun bavulunuza.
İnsan ne ile yaşar, insan ne için yaşar?
Bugüne kadar gördüklerimden duyduklarımdan ve bizzat hissettiklerimden yola çıkarak söyleyebilirim ki, İNSAN “MUTLULUK İÇİN” & “MUTLULUK İLE” YAŞAR.
İyi Ki Doğdun FunOfis!
Beni yakından takip edenler biliyor, yakın zamanda hayatımın altının üstünden daha iyi olabileceğini düşünmüş olmalıyım ki pek çok radikal değişiklik yaptım. Yaşadığım ev dışında hayatımda ne var ne yoksa dönüştü. Son eylemimin çıkış noktası galiba, aslında koçlukta sık sık kullandığım “Sana para vermeseler de neyi sıkılmadan yaparsın?” sorusunu kendime sormak oldu. Sabahları beni heyecanla uyandıran şey ne olurdu? Yazmak benim tutkumdu mesela, 2012 yazında keşfetmiştim, 24 yaşında insan tutkusunu keşfedebilir, geç değildir. 50 yaşında da keşfedebilirdim, keza oluyor 50 yaşında meslek değiştirenler, ben şanslıyım belki de. Neyse işte tutkum yazmaksa ve eğer dilediğim gibi yazamayacaksam, en temel değerlerim arasında özgürlük varken hem de, nefes alamadığımı nasıl anlatabilirdim ki, boğulduğumu mesela… O zaman sorunun cevabı içinde yazmak muhakkak olmalıydı, yazmadan yaşayamazdım. Yani yaşardım tabii de, çok mutlu yaşayamazdım. Hıh işte mutluluk, anahtar kelime bu zaten. Mutlu etmek, mutluluğu paylaşmak bir başka değer benim için. Hep böyle oldu. Okumaya devam et
Bütün Hayatlar Eşit Eşsizliktedir ve Herkes Dinlenmeyi Hak Eder[TED]
Tüm canlılar var olma arayışıyla nefes almaya devam eder, yaşadığını hissetmek için çabalar durur. Bundandır çoğu zaman kendimizi dinletmeye çalışmamız, kimi zaman bunu komik olmaya çalışarak kimi zaman öfkelenerek yapışımız.
Çünkü en çok, birisi bizi dinlediğinde var olduğumuzu hissederiz. Birisi bizi gördüğünde, gördüğünü bildiğimizde…
Hayatınızın Kararını Alırken Ne Düşünürsünüz?
Gelin başlıktaki soruya, beyin ve sinir cerrahisi konularında dünyanın önde gelen profesörlerinden biri olan Talat Kırış nasıl cevap veriyor, seyredelim:
Halkla İlişkiler Minvalli “Yeni Yıl, Yeni Hedefler, Yeni Bir Ben”
Betül Mardin kimdir? Türkiye’nin ilk Halkla İlişkiler Uzmanıdır. Tabii ki!
Bu sorunun cevabını uzun zaman önce annemden öğrenmiştim. Ben ilkokula başladığımda annem de Halkla İlişkiler okuyordu. (Bir de ders çalışırken kitabının üzerine yuvarlaklar çiziyordu. Sonradan öğrenecektim, ona test deniliyormuş, yuvarlaklar da o şıkkı seçtiği anlamına geliyormuş.)
Bedava Peynir Sadece Fare Kapanında Olur
Ataların “emeksiz yemek olmaz” dediği de şimdi kimin söylediğini hatırlayamadığım “Bedava peynir sadece fare kapanında olur” sözü gibi. Çalışmadan, yorulmadan, ter dökmeden, uykusuz kalmadan ulaşılmıyor yükseklere. Ulaşılamıyor. O plazalarda her gün asansörle çıktığımız katlara gelene dek aslında ne merdivenler tırmandık öyle değil mi? Bugüne kadar olduğu gibi, bugünden sonra da çalışmaya devam edeceğiz.
Annem “üniversiteye bir kapağı at, gerisi kolay” diyordu, Okumaya devam et
Hayat, bazen biz bakarken utanır, soyunamaz…
“Arzu ettiğin şeyler, beklemekten vazgeçtiğin anda gerçekleşir. Bu hayatın ‘sen bakarken soyunamıyorum’ deme şeklidir.”
Shutter Island filminden bir replik…
Bir şeyi yeterince istersen, istemekle kalmaz onun için çaba da harcarsan, elinden gelenin en iyisinin daha iyisini nasıl yapabileceğini düşünür, kendini sorgular, yılmadan yorulmadan hedeflerine ulaşmak için ilerlersen, bir gün, mutlaka bir gün, istediklerin gelir seni bulur…
Hayatı Limitler Koymadan da Yaşayabilirsiniz!
Amerika’nın Idaho eyaletinde yaşayan Aldrich ailesinin iki oğlu var. 8 yaşındaki Noah ve 6 yaşındaki kardeşi Lucas, 2014 Temmuz’unda çok önemli bir mesaj vermek için kasabalarında düzenlenen Gençlik Triatlonuna katıldılar.
Noah, yaşadıkları kasabadaki YMCA derneğinin çocuklar için bir triatlon düzenleyeceğini duyduğunda, ailesinin yanına koştu. Triatlona kardeşiyle birlikte katılmak ve hazırlanmak istediğini söyleyen Noah’ya, anne-babası ve YMCA yetkilileri de destek oldu. Noah yüzerken, bisiklete binerken ve koşarken, kardeşi Lucas hep yanındaydı. Okumaya devam et
“Yaşam Travması” Senin De Mi Gözlerinin Ferini Kaçırdı?
Bir süredir şunu düşünüyordum: Belli bir yaşa geldiğimizde mi, yoksa belli bir şeyi yaşadığımızda mı kaybediyoruz çocukken sahip olduğumuz o hayat enerjisini?
Neden çocukların gözleri enerjiyle ve sevinçle parlarken, yetişkinlerin gözlerinin feri kaçmış olur?
İnsanın gözündeki o ışıltı ne zaman yok olur? Okumaya devam et
selinyetimoglu.com 